Ο προπονητής της Μυκόνου Betsson, Βαγγέλης Ζιάγκος, ανέφερε στη συνέντευξη Τύπου μετά το τέλος του αγώνα με τον Πανιώνιο Cosmorama Travel: «Συγχαρητήρια στον Πανιώνιο για τη νίκη του και του ευχόμαστε καλή επιτυχία στη συνέχεια. Βρίσκεται ήδη στον σωστό δρόμο και αυτό είναι προφανές. Θα μου επιτρέψετε, ωστόσο, καθώς πρόκειται για μια προσωπική απόφαση που είχε ληφθεί πριν από το παιχνίδι, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, τιμώντας τη μνήμη του εκλιπόντος φίλου και συναδέλφου Θανάση Σκουρτόπουλου, να μην αναφερθώ περαιτέρω στο αγωνιστικό σκέλος της αναμέτρησης. Θα ήθελα, τέλος, να εκφράσω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στους οικείους του».
Από την πλευρά του, ο Νέναντ Μάρκοβιτς επισήμανε: «Πρώτα απ’ όλα, είναι μια πένθιμη μέρα για το ελληνικό μπάσκετ λόγω του θανάτου του Θανάση Σκουρτόπουλου και θα ήθελα να εκφράσω τα συλλυπητήριά μου στην οικογένειά του. Τον γνώριζα, καθώς είχαμε παίξει αντίπαλοι σε διαφορετικές περιπτώσεις. Σε γενικές γραμμές, ήταν ένας αξιοσέβαστος προπονητής· είχε δουλέψει σε πολλούς συλλόγους, καθώς και στην Εθνική ομάδα.
Σε ό,τι αφορά τον αγώνα, ήταν όπως ακριβώς τον περίμενα. Κάναμε ένα ταξίδι την Τρίτη, παίξαμε την Τετάρτη, είχαμε προβλήματα με ιώσεις και κόπωση και επιστρέψαμε την Πέμπτη το βράδυ στην Ελλάδα. Ήλπιζα ότι θα βρίσκαμε τη συγκέντρωσή μας και τη δύναμη να παίξουμε. Δεν είχαμε καλή απόδοση, αλλά υπήρξαν τα σημεία όπου βρήκαμε δύο-τρεις στιγμές μέσα στον αγώνα, καταλάβαμε τη σημασία του και τα καταφέραμε. Είμαστε σε μια θέση όπου δεν μπορώ να πω ότι η δουλειά τελείωσε, όμως σίγουρα βρισκόμαστε σε καλό επίπεδο».
Σε ερώτηση για το γεγονός ότι έγινε ο προπονητής με τους περισσότερους αγώνες (69) στον πάγκο του Πανιωνίου στην ιστορία του επαγγελματικού πρωταθλήματος, είπε: «Δεν γνώριζα ότι έκανα αυτό το ρεκόρ. Είμαι πολύ ευτυχισμένος και ταυτόχρονα πολύ υπερήφανος που βρίσκομαι στο ίδιο επίπεδο αγώνων με θρύλους όπως ο Ντούσαν Ίβκοβιτς και άλλους, όπως ο Βλάντο Τζούροβιτς, ο Κώστας Μίσσας, ο Μάκης Δενδρινός και τόσους ακόμα, που σίγουρα κάποιους έχω ξεχάσει. Έχω βαθιά σύνδεση με τον Πανιώνιο, καθώς ερχόμουν από παλιά εδώ, ως παίκτης της Μπόσνα, για να παίξω στο τουρνουά Ανδρέας Βαρίκας. Γνωρίζω πολλά για την ιστορία της ομάδας, έχω υπάρξει παίκτης και προπονητής σε τρεις διαφορετικές περιόδους και είμαι πολύ υπερήφανος που αποτελώ μέρος της ιστορίας της και που έχω τόσους πολλούς αγώνες, και ελπίζω σε ακόμα περισσότερους».
